Wirtualny wolontariat

Wirtualny Wolontariat – Formularz definicja wolontariatu, która polega na wykonywaniu zadań w całości lub częściowo na zewnątrz organizacji z wykorzystaniem Internetu na komputerze w domu, w szkole, w call-center czy w pracy lub za pomocą innych urządzeń podłączonych do Internetu. Określane również wirtualnego wolontariatu, w tym wolontariatu zarówno on-line, usługi Cyber, telemedirovanie, teletutoring, sieci, wolontariat, mikrovolontariat, e-wolontariatu. Wirtualny Wolontariat jak telepraca, z tą różnicą, że zamiast sieci zatrudnionych wprowadzone w życie aktywność sieci wolontariuszy, którzy nie otrzymują wynagrodzenia od Spółki, nastawione na zysk, ale praca w organizacjach non-profit, szkół, rządowego programu lub organizacji publicznych.

Osoby zaangażowane w wolontariat wirtualny są zdalnie kontrolowane za pomocą komputera lub innych urządzeń podłączonych do Internetu, różnych wydarzeń organizowanych przez organizacje lub osoby, którym pomagają. Te działania to na przykład:

Począwszy praktykę inicjatywy non-profit Wirtualny Wolontariat rozpoczęła się w roku 1970, kiedy projekt Gutenberg nazywany przez sieć wolontariuszy świadczących elektroniczne wersje książek w domenie publicznej. W 1995 r. Nowa organizacja non-profit o nazwie Impact Online (obecnie VolunteerMatch) z siedzibą w Palo Alto w Kalifornii zaczęła promować ideę “wirtualnych wolontariuszy”. W 1996 r. Impact Online otrzymał dotację od fundacji James Irwin, aby uruchomić inicjatywę, która weryfikuje szanse na wirtualizację wolontariatu wirtualnego i promowanie tej praktyki wśród organizacji non-profit w Stanach Zjednoczonych. Nowa inicjatywa została nazwana projektem wirtualnego wolontariusza, a jej oficjalna strona została uruchomiona na początku 1997 roku. Po upływie jednego roku od przygotowania projektu Wirtualny Wolontariat został przeniesiony do Charles A. Dana Center na University of Texas w Austin, a w 2002 roku – szkoły nauk społecznych Lyndon B. Johnson. Pierwsze dwa lata projektu wirtualnego wolontariusza zostały poświęcone ocenie i adaptacji instrukcji dotyczących teleprzetwarzania i istniejących wytycznych w zakresie zarządzania wolontariatem dla wirtualnego wolontariatu, a także identyfikacji organizacji, które już pozyskały wolontariuszy z sieci. Do kwietnia 1999 r. W ramach projektu wolontariatu wirtualnego zidentyfikowano około 100 organizacji współpracujących z wolontariuszami internetowymi, których lista została opublikowana na stronie internetowej projektu. Ze względu na szybki wzrost liczby organizacji non-profit, szkół, programów rządowych i innych niekomercyjnych inicjatyw z udziałem wolontariuszy internetowych, wirtualny projekt wolontariuszy uzupełnił listę organizacji kontynuujących, w których wolontariusze uczestniczą na swojej stronie internetowej w 2000 roku. Działania w ramach projektu skupia się na promocji staży, opis organizacji z dużą liczbą lub unikalnych rozwiązań dla wirtualnego wolontariatu i stworzenie wytycznych do uruchomienia sieci wolontariuszy. W styczniu 2001 r. W ramach wirtualnego projektu wolontariackiego zbierano również informacje o wszystkich programach telemetrycznych i telepatoringu (opiekach) w Stanach Zjednoczonych. W tym czasie zidentyfikowano 40 takich programów.

Wirtualny wolontariat został zaadaptowany przez tysiące organizacji non-profit i inne inicjatywy. Obecnie nie ma organizacji, która kontroluje wszystkie sieci najlepszych praktyk wolontariatu na całym świecie, zbierając dane na temat liczby osób biorących udział w wirtualnym wolontariatem oraz dane na temat liczby organizacji korzystających wolontariuszy internetowych. Badania wolontariuszy, takich jak raporty na temat trendów w wolontariuszy i organizacji non-profit rzadko zawierają informacje na temat wolontariatu sieci (na przykład, termin nie pojawia się w raporcie, „Wolontariat w Ameryce”, emitowanych przez Spółkę do użytku krajowego). W Stanach Zjednoczonych istnieje wirtualna usługa wolontariacka, pierwotnie należąca do NetAid, która pomaga przyciągnąć wolontariuszy do organizacji działających w krajach rozwijających się. Jednak ten system nie zawiera statystyk sieci dotyczących wolontariuszy i organizacji korzystających z tej usługi. Kilka innych systemów, takich jak usługi online UNV wolontariatu VolunteerMatch i Idealist, oferują również pozycję wolontariatu jako tradycyjny organizacji non-profit, a także w zadaniach internetowych. VolunteerMatch pokazuje, że około 5% proponowanych prac jest bezpośrednio związanych z zadaniami online. W czerwcu 2010 r. Katalog ten zawierał ponad 2770 takich propozycji z zakresu marketingu interaktywnego, pozyskiwania funduszy, księgowości, sieci społecznościowych i mentoringu biznesowego. Udział reklam związanych z wirtualnymi zadaniami zmniejszył się w porównaniu z 2006 r., Kiedy stanowił prawie 8% wszystkich wniosków złożonych w systemie VolunteerMatch. Wikipedia i inne działania Wikimedia są przykładami wirtualnego wolontariatu w postaci crowdsourcingu lub mikro-wolontariatu. Większość wolontariuszy z Wikipedii nie potrzebuje żadnych badań ani szkoleń, aby wykonywać zadania badaczy, autorów artykułów lub redaktorów. Osoby te nie mają również żadnych konkretnych wymagań czasowych związanych ze świadczeniem usług. Wiele organizacji zaangażowanych w wolontariat wirtualny nigdy nie może używać tego terminu ani terminu “wolontariusze online” na swoich stronach internetowych lub w drukowanych publikacjach organizacji. Na przykład, Business Council for Peace (BPEACE) przyciąga ekspertów biznesowych poświęcić swój czas na mentoringu biznesu w krajach dotkniętych konfliktem zbrojnym, takich jak Afganistan i Rwandy, ale większość z tych ochotników do komunikowania się z zespołem BPEACE i przedsiębiorców za pośrednictwem Internetu, niż podczas spotkań twarzą w twarz. Jednak definicja wirtualnego wolontariatu nie jest wymieniona na stronie internetowej projektu. BPEACE prowadzi również kampanie mikrofinansowania sieciowego w celu przeszukiwania społeczności internetowych określonych grup zawodowych w Stanach Zjednoczonych, ale nie wspomina o mikro-wolontariacie na ich stronach internetowych. Innym przykładem jest Electronic Emissary, jeden z pierwszych programów mentorskich K-12, zapoczątkowany w 1992 roku. Strona internetowa programu nie zawiera definicji wirtualnego wolontariusza i woli identyfikować wolontariuszy sieciowych z konkretnymi ekspertami.

W Polsce rozwija się zjawisko wirtualnego wolontariatu, a także upowszechnianie dostępu do Internetu i rozwój instytucji w trzecim sektorze. Od 2009 roku wiele działań mających na celu promowanie Wirtualny Wolontariat, przeprowadzona z inicjatywy projektu na dobrowolnym udziale w projekcie Fundacji moje stypendium Fundacji oraz Fundację Orange we współpracy z Fundacją Wolności polsko-amerykańskiej. W ramach projektu przeprowadzono następujące działania: ewolontariat.pl portal, umożliwiając ochotników do pracy między siecią a ponad 110 wirtualnych organizacji wolontariackich z pomocą bazy ofert specjalnych przykłady e-Filantropii w Polsce i na całym świecie, materiały szkoleniowe na temat wirtualnego wolontariatu, artykuły na temat wykorzystanie nowoczesnych technologii jako narzędzi do partycypacji społecznej, blog z aktualnościami, konkurs “Odkryj elektroniczny wolontariat w “, kampanii społecznej i edukacyjnej” Jesteśmy dziś jutro zawsze “i wydarzeń specjalnych.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *