Zakup tkaniny na metry daje swobodę wykonania osłony dopasowanej do konkretnej łodzi. Ta swoboda wymaga jednak dokładnego pomiaru, przemyślanego rozkroju i sprawdzenia właściwości materiału. Nawet solidne płótno nie spełni swojej funkcji, jeśli pokrowiec będzie zbierał wodę albo przecierał się na okuciach. Dlatego wybór warto rozpocząć od projektu, a dopiero później porównywać kolory i ceny.
Pokrowiec na bom, osłona konsoli i zadaszenie kokpitu pracują w różnych warunkach. Pierwszy chroni złożony żagiel, drugi musi pomieścić wystające elementy, a trzeci pozostaje napięty na konstrukcji. Każdy z tych projektów wymaga nieco innego układu szwów i mocowań. Przed zamówieniem materiału dobrze ustalić, co dokładnie ma być osłonięte, kiedy osłona będzie używana i czy załoga powinna móc szybko ją zdjąć. Tak przygotowany opis pomaga uniknąć zakupu tkaniny, która wygląda właściwie, lecz utrudnia wykonanie zaplanowanego elementu.
Przeznaczenie płótna jest ważniejsze niż jego potoczna nazwa
Płótno żeglarskie to szerokie określenie materiałów używanych na jednostkach pływających. Nie wskazuje samo w sobie składu włókien ani zastosowania. Pod podobną nazwą można szukać tkaniny na pokrowiec, osłonę przeciwsłoneczną lub element wyposażenia. Podstawą wyboru powinien być opis konkretnego produktu: przeznaczenie, budowa, szerokość oraz sposób wykończenia. Jeśli tych danych brakuje, warto uzupełnić je przed zakupem, zamiast traktować samą nazwę kategorii jako potwierdzenie przydatności.
Sailor24 sprzedaje materiały do wykonywania osłon jachtowych, w tym tkaniny MASACRIL SEA STAR z powłoką poliuretanową. Osoba planująca zakup może porównać płótno żeglarskie na metry z wymaganiami swojego projektu. Przy wyborze należy sprawdzić kartę wybranego wariantu i sposób naliczania zamawianej długości. Materiał na bimini czy pokrowiec nie staje się tkaniną na żagiel napędowy tylko dlatego, że jest stosowany na jachcie.
W przypadku osłon zewnętrznych znaczenie mają odporność na promieniowanie słoneczne, zachowanie przy kontakcie z wodą oraz trwałość powierzchni. Akryle barwione w masie są stosowane w tekstyliach morskich między innymi ze względu na odporność koloru na działanie słońca. Powłoka może zmieniać właściwości materiału, dlatego dwóch tkanin o podobnym wyglądzie nie należy oceniać jako identycznych. Warto porównywać informacje producenta dotyczące konkretnej odmiany, a nie przenosić deklaracje z całej kolekcji na każdy produkt.
Gramatura opisuje masę określonej powierzchni materiału, lecz nie jest samodzielną oceną jego jakości. Cięższe płótno może być niewygodne w osłonie regularnie składanej przez jedną osobę. Z kolei przy dużej plandece ważne będą również konstrukcja podparcia i rozmieszczenie punktów mocowania. Jeśli projekt wymaga przeszywania wielu warstw, trzeba sprawdzić możliwości maszyny oraz dobrać nici i igłę. Trudności podczas szycia warto rozpoznać na próbce, zanim zostanie wycięty cały komplet elementów.
Metry bieżące trzeba policzyć na podstawie rozkroju
Ilość potrzebnej tkaniny wynika z rozmieszczenia elementów na pasie o określonej szerokości. Metr bieżący oznacza metr długości takiego pasa, a nie zawsze metr kwadratowy. Przykładowo odcinek długości dwóch metrów i szerokości półtora metra ma trzy metry kwadratowe powierzchni. Nie oznacza to jednak, że uda się z niego wykonać dowolny pokrowiec o tej samej powierzchni. Kształt części, kierunek ich ułożenia i miejsca połączeń mogą wymagać większej długości materiału.
Pomiary należy wykonać na rzeczywistym elemencie wyposażenia, uwzględniając jego wystające fragmenty. Dla osłony konsoli znaczenie mają uchwyty, szyba i elementy sterowania. Przy pokrowcu na bom trzeba uwzględnić złożony żagiel, a nie sam profil bomu. Pomocny bywa szablon z papieru lub materiału próbnego, szczególnie przy nieregularnych kształtach. Pozwala sprawdzić przebieg krawędzi i dostęp do zamknięć, zanim kosztowna tkanina trafi pod nożyce.
Do wymiarów użytkowych dochodzą zapasy na szwy, podwinięcia i wzmocnienia. Ich wielkość powinna wynikać z wybranej techniki wykonania. Dodatkowy materiał może być potrzebny na kieszenie, patki zamków oraz łatki w miejscach styku z konstrukcją. Zamiast automatycznie dodawać taki sam procent do każdego zamówienia, lepiej rozpisać te części w planie rozkroju. Przy projekcie z kilkoma panelami taka kalkulacja pozwala również zobaczyć, gdzie można wykorzystać pozostałe fragmenty tkaniny.
Przed cięciem warto oznaczyć stronę zewnętrzną oraz orientację każdego elementu. Ma to znaczenie przy materiałach z powłoką, wzorem albo wyraźną różnicą między stronami. Dobrą praktyką jest także opisanie części szablonu i kolejności ich łączenia. Gdy pokrowiec wymaga poprawki, pozostawiony plan ułatwia ustalenie, czy problem wynika z pomiaru, szwu czy mocowania. Dokumentacja przydaje się również później, podczas wykonywania kolejnej osłony o podobnym kształcie.
O trwałości gotowej osłony decydują detale wykonania
Próbna przymiarka powinna obejmować także czynności wykonywane przy osłoniętym wyposażeniu. Trzeba sprawdzić, czy da się dosięgnąć zapięć, podnieść potrzebny fragment i zdjąć pokrowiec bez zahaczania o okucia. Jeśli osłonę będzie obsługiwała jedna osoba, dobrze przeprowadzić taką próbę właśnie w pojedynkę. Pozwala to poprawić projekt przed ostatecznym szyciem, gdy przeniesienie zamka lub zmiana kształtu panelu pozostają stosunkowo proste.
Dobrze zaprojektowana osłona umożliwia odpływ wody i nie obciera stale o ostre elementy. Miejsca tworzące zagłębienia warto rozpoznać już podczas przymiarki. Sama wodoodporność tkaniny nie usuwa problemu kałuży pozostającej na dużej, luźnej powierzchni. W zależności od projektu potrzebne mogą być dodatkowe podparcie, zmiana kształtu panelu lub inne rozmieszczenie mocowań. Rozwiązanie powinno odpowiadać konstrukcji łodzi i sposobowi użytkowania pokrowca.
Szwy, otwory po igle i zapięcia są osobnymi miejscami, przez które może przedostawać się woda. Deklaracja dotycząca samego materiału nie opisuje więc automatycznie szczelności gotowego produktu. Technologię łączenia i ewentualnego zabezpieczenia szwów trzeba dopasować do tkaniny. Równie istotna jest obsługa osłony: zamki powinny pozostawać dostępne, a mocowania dawać się zamknąć bez nadmiernego naciągania. Uciążliwy pokrowiec szybko zaczyna być używany rzadziej, nawet jeśli został starannie uszyty.
Pielęgnację należy prowadzić zgodnie z instrukcją producenta. Warto usuwać zabrudzenia przed dłuższym przechowywaniem i upewnić się, że materiał jest suchy. Agresywne środki lub intensywne szorowanie mogą być niewłaściwe dla konkretnego wykończenia. Przy okazji czyszczenia dobrze obejrzeć szwy, narożniki i miejsca styku z okuciami. Wczesna poprawka jednego punktu tarcia może oszczędzić późniejszej wymiany całego panelu, a zachowany szablon ułatwi wykonanie naprawy.
Artykuł sponsorowany
